Teño unha herba de namorar.
Viaxei en ti, muller.
Pecha as pálpebras outra vez,
abre os beizos, escúrreos en min,
como augas de primavera, orixen
e fin. Bebín en ti, muller.
Folla de inverno. Amaneces en min.
Viaxei en ti, muller.
Suxestión XVII - Adicada a Xan
Há 3 semanas
12 comentários:
un poema fermoso, despois do outro post tan duro, este é balsámico.
ainda non coñezo a herba de namorar. seica hai moita dela en san andres de teixido
Na primavera florece a herba de namorar para estar gallardaa no verán e prepararnos para un outono e un inverno mamoradizo...
ben sentido,bicazos.
Ultimamente a herba de namorar aparéceme en todos os sitios. Coma sempre gostei. Inicie de novo o xogo das suxestións, igual desta vez tamén queres participar.
Ay la primavera cómo nos tiene de revolucionados, abiertos, escurredizos... De sedientos y de ganas de viajar... y de que viajen hacia nosotros...ja ja.
Muy bonito...
Agarimos!! (es que me acabo de aprender esta palabra y me ha encantado ;)
Precioso poema. Bico grande
Nótase que estamos na primavera!
Que chulo o poema! Folla de inverno, amaneces en min...
A primaveira pode ser preciosa. Ha selo. Bicos.
J
J
seo
SEO是目前最新興的廣告曝光方法,SEO搜尋行銷提供了專業的關鍵字排名與SEO搜尋引擎最佳化服務,讓你的網站在SEO排名遙遙領先,歡迎洽詢SEO的專家 ... SEO自然排名 規劃架設seo seo網站 專業關鍵字公司1通電話幫您把網站排名到第1頁、 想要讓自己的網站大量曝光嗎? ...
宜蘭民宿
a383
5
r
xa se acabaron as vacacións e ti segues desaparecida....
bicos.
eso digo eu...
¿a que andas?
ou pillaronte os virus coma a min que me foderon as vacacións?
Viaxar e perderse en ti, muller. A máis maravillosa das viaxes
Muller: onde calmar a sede, onde comer e beber, onde viaxar ata outros modos de consciencia, entre vidas.. Das nais ós fillos. Buratos por explorar, misterios por resolver, filosofías inconclusas, metafísicas imposibles pero tan... tan certas.
Mulleres... aisssss Principio e nunca fin de todas as cousas: Iso é máis que Deus ¿non é?
Erguínme hoxe algo irreverente... será pola dor de riles que me ten inválida estes días... aisss
Enviar um comentário